De eeuwige puber

Hoe moet je zijn?

Sheila Heti, Hoe moet je zijn? (2013)

Als Miranda July, Lena Dunham, Chad Harbach, Margaret Atwood én Arjan Peters er de loftrompet over steken moet het toch iets bijzonders zijn. Dat dacht ik toen ik de achterflap las van Sheila Heti’s Hoe moet je zijn? Of nou ja, mijn interesse was in ieder geval gewekt. Zeker nadat het werd aangeraden door een collega.

Maar wat blijkt? Het is gewoon een middelmatige hipster-roman.

Sheila – eind twintig, gescheiden en toneelschrijfster – probeert zichzelf opnieuw uit te vinden en een antwoord te vinden op de vraag hoe te leven? Dat doet ze samen met haar vriendin Margaux – getalenteerd kunstenares – en de ‘vrijgevochten’ kunstenaar Israel.

Tussendoor probeert ze een toneelstuk af te ronden (wat ze niet doet), werkt ze in een kapperssalon, doet een clownscursus, reist naar Miami en New York en procrastineert er verder nog op los met eindeloze dialogen die ze ook nog eens opneemt op haar bandrecorder.

Eén dialoog blijft uiteindelijk hangen. De dialoog waarin Margaux verwijst naar de puer; het Jungiaanse archetype Puer aeternus; de persoon die weigert op te groeien en de uitdagingen van het leven aan te gaan, maar (tevergeefs) wacht tot de oplossingen zich vanzelf aandienen. De eeuwige puber dus.

Als je dan zo nodig hip wil zijn kijk dan vooral een seizoen van Girls, maar laat dit boek dan lekker liggen.